Interwencjonizm rolny (znany również jako interwencjonizm państwowy w rolnictwie) – rodzaj polityki protekcyjnej państwa. Celem interwencjonizmu rolnego jest wspieranie rolnictwa, oraz obszarów wiejskich, stabilizacja rynków wiejskich, jak również wspieranie przekształceń strukturalnych.
Polski rząd w swojej działalności interwencyjnej wykorzystuje środki pochodzące z budżetu państwa i funduszy pomocowych Unii Europejskiej, które przeznaczone są głównie na fundowanie restrukturyzacji i modernizacji rolnictwa i jego bliskiego otoczenia.
Historia Rozwój interwencjonizmu rolnego nastąpił w XX w. Jego rozwój zaobserwować można było szczególnie w USA, gdzie już na początku stulecia przyjęto ustawy o dochodach parytetowych farmerów w stosunku do ludności nierolniczej. Wystąpienie w latach 30. kryzysu spowodowało, iż polityki interwencyjne rozwinęły się, zwłaszcza w Europie i USA. Rządy interwencjonistyczne poszczególnych krajów regulowały rynek i poszukiwały równowagi występującej pomiędzy podażą i popytem na produkty rolne. Starały się również chronić i dbać o dochody rolników. Interwencja państwa była ideą idącą bardzo daleko. Swoje zastosowanie znalazła również podczas II wojny światowej i w latach powojennych. Nawet w dzisiejszych czasach można zaobserwować stosowanie interwencjonizmu rolnego, lecz z różnym zastosowaniem.