Przedstawicielstwie Krajowym we Lwowie••.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został urzędnikiem służby państwowej II Rzeczypospolitej w Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Państwowych od 7 lutego 1919. Pracował jako dyrektor departamentu do 28 stycznia 1924. W tym czasie od 1920 do 1924 sprawował stanowisko kierownika centralnej administracji weterynaryjnej, a od 1921 do 1923 był kierownikiem służby weterynaryjnej. Od 1924 czasu do 1926 był zatrudniony jako konsultant w Zjednoczonych Fabrykach Przetworów Mięsnych w Katowicach. Od 1926 do 1928 sprawował posadę powiatowego lekarza weterynarii przy starostwie powiatu gnieźnieńskiego. W 1928 został inspektorem weterynarii Komisariatu Rządu miasta stołecznego Warszawy. Od 1 maja 1930 do końca życia w randze inspektora weterynarii był naczelnikiem Wydziału Rolnego i jednocześnie wiceprzewodniczącym Państwowego Instytutu Eksportowego przy Ministerstwie Przemysłu i Handlu. Był stałym zastępcą przedstawiciela Ministerstwa Przemysłu i Handlu w Międzyministerialnej Komisji popierania eksportu oraz delegatem PIE do rady zarządzającej Polskiego Związku Bekonowego. W okresie II RP był redaktorem naczelnym czasopisma „Wiadomości Weterynaryjne” (organ polskich lekarzy weterynaryjnych). Ogłaszał prace na tematy hodowlane i z dziedziny eksportu produkcji rolnej.