Na europejskich igrzyskach halowych w 1967 w Pradze zdobył złoty medal w sztafecie 3 × 1000 metrów (w składzie: Klaus Prenner, Wolf-Jochen Schulte-Hillen i Kemper). Zdobył srebrny medal na letniej uniwersjadzie w 1967 w Tokio w biegu na 800 metrów. 13 czerwca 1968 w Fuldzie ustanowił rekord świata w sztafecie 4 × 880 jardów czasem 7:14,6 (sztafeta biegła w składzie: Bodo Tümmler, Walter Adams, Harald Norpoth i Kemper). Wystąpił w biegu na 800 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku, ale odpadł w półfinale. Zajął 4. miejsce na tym dystansie na halowych mistrzostwach Europy w 1970 w Wiedniu.
Zwyciężył w biegu na 800 metrów na letniej uniwersjadzie w 1970 w Turynie. Zdobył złoty medal w sztafecie 4 × 4 okrążenia (w składzie: Thomas Wessinghage, Harald Norpoth, Paul-Heinz Wellmann i Kemper) na halowych mistrzostwach Europy w 1972 w Grenoble. Na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium zajął 4. miejsce w finale biegu na 800 metrów.