Początki Nie jest znany dokładny czas i miejsce wynalezienia brązu, możliwe jednak, że dokonano tego w kilku miejscach równolegle. Technologia jego wytwarzania dotarła do Europy z Bliskiego Wschodu przez Anatolię, Bałkany i Kaukaz. Najstarsze wyroby brązowe, tzw. brązy arsenowe, wytwarzane były na Bliskim Wschodzie już w V tysiącleciu p.n.e. Na Bałkanach brąz pojawia się dopiero pomiędzy IV a początkiem drugiej połowy III tysiąclecia. Prawdopodobnie wykorzystywano głównie surowiec pochodzenia anatolijskiego i kaukaskiego, gdyż brak jest dowodów na eksploatację w tym czasie miejscowych złóż miedzi. Przełom w wytwórczości nastąpił w środkowej epoce brązu, kiedy pojawiają się częściej klasyczne brązy cynowe, które wypierają brązy arsenowe. Słabną kontakty Półwyspu Bałkańskiego z Anatolią na rzecz kontaktów z Karpatami i środkową Europą. Z biegiem czasu doprowadza to do wytworzenia się autonomicznych karpackich ośrodków brązownictwa.
Bliski Wschód Epokę brązu na Bliskim Wschodzie można podzielić na trzy okresy: Wczesną epokę brązu (3500–2000 p.n.e.) Środkową epokę brązu (2000–1600 p.n.e.) Późną epokę brązu (1600–1200 p.n.e.)