W 1682 roku Filip został wygnany po raz kolejny pod zarzutem uwiedzenia nastoletniego Ludwika Burbona, hrabiego Vermadois (syna Ludwika XIV i jego kochanki Louise de La Vallière), którego oskarżył (wraz z królewskim kuzynem Franciszkiem Ludwikiem Burbonem, księciem Conti) o praktykowanie włoskiego grzechu (tak wówczas we Francji określano homoseksualizm).
Na dwór powrócił, dopiero gdy król usiłował doprowadzić do małżeństwa pomiędzy Filipem, księciem Chartres i nieślubną córką króla Franciszką Marią, mademoiselle de Blois w 1692. Książę Chartres był synem Monsieur i jego drugiej żony Elżbiety Charlotty Wittelsbach, która nie zgadzała się na to małżeństwo, gardząc pochodzeniem królewskiej córki i nie dającej się niczym przekupić. Król nie widząc innej możliwości sprowadził na dwór kawalera Lotaryńskiego i wykorzystując jego wpływ na księcia Orleanu, doprowadził do zawarcia małżeństwa pomiędzy księciem Chartes i mademoiselle de Blois, czym jeszcze bardziej zraził do siebie Elżbietę Charlottę. W zamian za pośrednictwo u księcia, Filip otrzymał od króla Order św. Ducha i nadania ziemskie.Louis de Rouvroy, książę de Saint-Simon: Pamiętniki tom I str. 101-102