Lata 90. Po kilku latach milczenia Riccardo Cocciante powrócił do Włoch i wystąpił na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo wygrywając go z piosenką „Se stiamo insieme”. Znalazła się ona na wydanym w tym samym roku albumie Cocciante, ostatnim napisanym wspólnie z Mogolem. Teksty do jego kolejnego albumu Eventi e mutamenti (1993) napisali różni autorzy. Cechą charakterystyczną jego następnego albumu, Un uomo felice (1994), były niemal wyłącznie duety nagrane z różnymi wykonawcami, między innymi z: Miną, Miettą, Cecilią Gasdią i Toscą. W 1997 roku ukazał się album Innamorato, a w roku następnym – podwójny koncertowy Istantanea. We wrześniu 1998 roku w Paryżu odbyła się premiera musicalu Riccarda Cocciante Notre-Dame de Paris, napisanego do tekstu Luca Plamondona. Spektakl stał się międzynarodowym sukcesem, w tym w tak trudnych miejscach jak Londyn czy Las Vegas, a Riccardo Cocciante za 10 milionów sprzedanych płyt z nagraniem swego dzieła otrzymał w Monako World Music Award.