Fryderyk Ulryk znajdował się pod ogromnym wpływem otoczenia, w praktyce zdając się całkowicie w rządach na decyzje rady i samemu oddając się rozrywkom. Bardzo szybko faktyczny ster władzy objął stojący na czele rady Anton von Streithorst, który działał przede wszystkim w interesie własnym i swoich popleczników. M.in. psuł monetę, wmawiając łatwowiernemu księciu, że w ten sposób zostaną spłacone długi księstwa, a w praktyce napychając kieszenie członków rady. W czasie jego rządów nie tylko w praktyce rozkradziono skarbiec i dobra książęce, ale doprowadzono do ruiny cały kraj.
Pewna zmiana nastąpiła dopiero po interwencji brata matki Fryderyka Ulryka, króla Danii Chrystiana IV. Anton von Streithorst i jego brat zostali aresztowani (Anton zmarł w uwięzieniu w 1625 r.). Niestety, zmiana doradców nastąpiła w chwili, gdy problemy księstwa były ogromne, a na domiar złego trwała pustosząca Niemcy wojna trzydziestoletnia. W jej trakcie Fryderyk Ulryk stał początkowo po stronie Habsburgów, jednak po przystąpieniu do wojny Danii, za podszeptem matki, sprzymierzył się ze swym wujem przeciwko cesarzowi Ferdynandowi II Habsburgowi. To spowodowało dotkliwe zniszczenia księstwa przez rajdy wojsk cesarskich pod dowództwem Tilly'ego i Wallensteina.