Osiedle było poligonem dla wprowadzania w mieście nowych technologii. M.in. po raz pierwszy w Poznaniu zastosowano do transportu cegieł pochylnie i windy, zastępujące pracę tzw. "koźlarzy" noszących cegły na plecach w specjalnych nosidłach. Wieżowiec przy ul. św. Szczepana 11 był pierwszym poznańskim blokiem mieszkalnym, w którym zastosowano windyBogna Kisiel, Na Dębcu spędzili życie, wychowali dzieci. Tutaj jest cały ich świat, w: Głos Wielkopolski, 20.1.2017, s.22-23.
W końcu 1965 pod zarządem spółdzielni znajdowało się 65.500 m² powierzchni użytkowej, z czego 3518 m² stanowiła powierzchnia usługowa, handlowa, restauracja, bank, klub i administracja osiedlowa. Do końca 1970 ukończono kolonię II, III, V i os. Szczepana (np. w 1967 powstał wieżowiec na os. Szczepana, przy ul. Bukowej 14, w 1968 wieżowiec przy ul. Łozowej 34).
W 1966 osiedla zostały nawiedzone przez plagę komarów, którą starano się wytępić bez większych rezultatów. Aby usprawnić komunikację z pętlą tramwajową na Dębcu i z Rynkiem Wildeckim, planowano zakupić dla osiedla autobus, ale ostatecznie MPK uruchomiło linię autobusową do ul. Łozowej (Azaliowej).