XX wieku, w Wojsku Polskim, zakładano, że każda armia miała mieć własny okręg etapowy, w skład którego wchodziły: organa kierownicze, wojska, organy służb. Organami kierowniczymi okręgu etapowego były: kwatera główna OE, komendy rejonów etapowych (ilość zmienna), stacje etapowe (ilość zmienna), oficerowie etapowi, komendy miast (ilość zmienna), oficerowie placu. Wojska: bataliony etapowe (po jednym na dywizję piechoty lub dywizję kawalerii, kilka w okręgu etapowym oraz kilka w odwodzie armii), bataliony wartownicze (ilość zmienna), kompanie robocze (ilość zmienna), kompanie robocze jenieckie (ilość zmienna), kadry kompanii roboczych (ilość zmienna), etapowa kompania telegraficzna, kompanie lokalno-wartownicze, kompanie ochrony linii kolejowych. Organy służb: rejonowe składnice materiałów intendentury (w ilości zależnej od ilości rejonów), szpitale etapowe (ilość zmienna), polowe domy ozdrowieńców (ilość zmienna), odkażalnie etapowe (zwykle dwie), kolumny dezynfekcyjno-kąpielowe w ilości zmiennej (co najmniej dwie) składnice saperskie rejów etapowych. Ponadto na obszarze okręgu etapowego mogły być przez dowódcę armii rozmieszczane i oddawane komendantowi okręgu etapowego do administrowania następujące formacje: punkt zborny jeńców
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Etap (wojsko) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.