238..
We wcześniejszych utworach pisarka w istocie dowodzi niemożności osiągnięcia harmonijnego ideału życia. Dlatego w późniejszym okresie twórczości (po 1900) rezygnuje z konkretnych realiów, przenosząc fabułę w świat romantyki i fantazji oraz kreując typy kobiet zamykające się w obrębie własnych przeżyć wewnętrznych. Ostatnim utworem powstałym w tej konwencji jest niedokończona powieść Zahrada irémská.
Częściowo pokrewne tej prozie są jej najbardziej znane opowiadania, oparte na ludowych opowieściach z Beskidu Śląskiego (Černí myslivci), w których motywy baśniowe przeplatają się z oddźwiękami tamtejszych wydarzeń historycznych. Oprócz mistrzostwa stylistyki wraz z umiejętnością tworzenia szczególnej atmosfery i nastroju, pisarka wykazała w nich również głęboką znajomość lokalnej przyrody.
Zdolność uchwycenia atmosfery i oddania kolorytu środowiska zwraca uwagę szczególnie w utworach powstałych na skraju głównego nurtu twórczości, jakimi są szkice z podróży (Barvy Jugoslavie), a przede wszystkim utwory poświęcone dzieciom (Pokojný dům, Hrdinné a bezpomocné dětství) i dla nich przeznaczone (Pokání Blaženčino, Dětská srdce). Do kategorii tej należą również niedokończone wspomnienia z dzieciństwa (Ráj).