Leonard Niemirowicz-Szczytt (ur. 27 marca 1900 w Mitawie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Adama i Salomei z domu Bugień urodzony 27 marca 1900 w Mitawie. Wywodził się z linii wierzchowskiej Niemirowiczów-Szczytt herbu Jastrzębiec (potomek posła na Sejm Wielki Marcina Niemirowicza-Szczytta).
Dzieciństwo spędził w Mitawie, a od 1906 w Parnawie. W 1910 roku rozpoczął naukę w Pskowskim Korpusie Kadetów w Pskowie. W 1917 roku ewakuowany wraz z Korpusem do Kazania. W 1918 roku, po ukończeniu Korpusu Kadetów, krótko przebywał w Jekaterinosławiu. W latach 1919–1920 brał udział w wojnie z bolszewikami na froncie kijowskim, w desancie na Kaukaz i działaniach nad Morzem Czarnym. Ewakuowany do Konstantynopola. W 1921 roku przedostał się do Polski.
W 1921 roku ukończył Wielkopolską Szkołę Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. Początkowo służył w 85 pułku Strzelców Wileńskich w Nowej Wilejce. 9 maja 1924 roku został awansowany z dniem 1 kwietnia 1924 roku na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1923 roku i 13. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 47 z 13 maja 1924 roku, s. 267..