W styczniu 1989 roku zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 60. miejsce w Libercu i 44. pozycję w Harrachovie. Miesiąc później wystartował w mistrzostwach świata seniorów, w których zajął 41. miejsce w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej, a na skoczni dużej był 41. Z kolei w rywalizacji drużynowej, wraz z radziecką kadrą, uplasował się na 4. pozycji. W marcu tego roku wziął jeszcze udział w mistrzostwach świata juniorów, gdzie był 33. indywidualnie i 13. w konkursie drużynowym. W 1989 roku zdobył także wicemistrzostwo Związku Radzieckiego w skokach narciarskich.
W 1990 roku, po raz trzeci i ostatni w karierze, wystartował w mistrzostwach świata juniorów, zajmując 9. miejsce w rywalizacji drużynowej. Z kolei w konkursie indywidualnym nie został sklasyfikowany.
W styczniu 1991 roku Wdowenko wystartował w 3 konkursach Pucharu Europy, zajmując 31. miejsce w Saalfelden, 12. pozycję w Ruhpolding i 20. w Planicy. Dzięki zdobytym w Ruhpolding 4 punktom (w tym okresie punkty zdobywało najlepszych 15 skoczków konkursu) został sklasyfikowany na 83. pozycji klasyfikacji generalnej sezonu 1990/1991 tego cyklu. W marcu tego samego roku wziął udział w zimowej uniwersjadzie w Sapporo, gdzie indywidualnie zajął 19. (skocznia normalna) i 8.