Od 28 lutego do maja 1919 był przewodniczącym Czeki przy Radzie Komisarzy Ludowych Litewsko-Białoruskiej SRR, od 6 marca 1919 do 5 września 1920 członkiem KC Komunistycznej Partii Litwy i Białorusi, 1919 przewodniczącym Wołżańskiej Transportowej Czeki, a od 3 września 1919 do 5 marca 1920 przewodniczącym niżnonowogrodzkiej gubernialnej Czeki. W 1921 został zastępcą szefa Czarnomorskiego Okręgu Komunikacji Drogowej w Odessie, potem zastępcą pełnomocnika Północno-Zachodniego Obwodowego Zarządu Transportu Rzecznego Ludowego Komisariatu Komunikacji Drogowej ZSRR w Piotrogrodzie, później szefem rejonowego zarządu transportu rzecznego w Rybińsku, następnie zastępcą naczelnika budowy hydrotechnicznej "Swirstroja". Do 1935 był szefem Służby Komunikacji i Łączności Północno-Zachodniego Zarządu Transportu Rzecznego w Leningradzie, a od 1935 do lutego 1937 szefem Służby Komunikacji Dniepro-Dwinskiej Żeglugi w Homlu.
26 lutego 1937 został aresztowany, 28 października 1937 skazany na śmierć na sesji wyjazdowej Wojskowego Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR i następnego dnia rozstrzelany.