Jakow Abramowicz Liwszyc (ros. Яков Абрамович Лившиц, ur. w Mozyrzu, zm. 1 lutego 1937 w Moskwie) – radziecki działacz państwowy.
Życiorys Pochodził z rodziny żydowskiej. Początkowo działał w partii eserowskiej, w marcu 1917 wstąpił do SDPRR(b), 1918 został funkcjonariuszem Czeki. W 1919 był kolejno szefem Wydziału Tajno-Operacyjnego i zastępcą przewodniczącego kijowskiej gubernialnej Czeki oraz zastępcą przewodniczącego czernihowskiej gubernialnej Czeki, a w 1920 zastępcą przewodniczącego i do 12 sierpnia 1920 p.o. przewodniczącego charkowskiej gubernialnej Czeki. Od sierpnia 1920 do lutego 1921 był przewodniczącym czernihowskiej gubernialnej Czeki, od kwietnia 1921 do 6 lutego 1922 przewodniczącym kijowskiej gubernialnej Czeki, od 6 lutego do listopada 1922 przewodniczącym kijowskiego gubernialnego oddziału GPU, a od października do grudnia 1922 instruktorem KC KP(b)U. Od listopada 1922 do 1923 pracował w KC KP(b)U, od września 1923 do lutego 1924 był szefem Sekcji Tajno-Operacyjnej GPU przy Radzie Komisarzy Ludowych Ukraińskiej SRR, a 1923–1924 zastępcą przewodniczącego GPU przy Radzie Komisarzy Ludowych Ukraińskiej SRR. W 1927 został wykluczony z WKP(b) na fali rozprawy Stalina z trockizmem, 1928 przyjęty ponownie do partii.