W dokumencie datowanym na 1431 rok odnotowano plebana o imieniu Jan, proboszcza w obydwu Słupiach. Późniejsze źródła także wskazują na jednego zarządcę obydwu kościołów. Z dokumentu wizytacji parafii z 1597 roku wynika, że zarządzał nimi ks. kanonik Uszyński, jednakże przy kościele w Starej Słupi rezydował wikariusz Jan Słupski. Do kościoła przynależały wówczas następujące miejscowości: Stara Słupia, Cząstków, Pokrzywianka, Konin, Skoszyn, Jeleniów, Podleszany oraz Wałsnów. 17 sierpnia 1677 roku kościół został konsekrowany przez sufragana krakowskiego, bpa Mikołaja Oborskiego, co wskazuje, że świątynia była wcześniej odbudowana lub przeszła gruntowny remontF. Kiryk, Nowa Słupia miasto klasztoru świętokrzyskiego, „Studia Sandomierskie” 2013, nr 1, s. 167–169.. Kościół spłonął w 1797 roku, o czym informuje postument, znajdujący się na placu, na którym kiedyś stała świątyniahttp://www.nowaslupia.pl/kategorie/historia_miejscowosci# (dostęp: 2016-08-07)..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół św. Wincentego i Anastazego w Starej Słupi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.