Gala PRIDE mimo porażki Takady okazała się wielkim sukcesem, gdyż zgromadziła w tokijskiej hali Tokyo Dome prawie 48 tysięczną widownię. Projekt postanowiono kontynuować. 11 października 1998 na PRIDE 4, doszło do długo wyczekiwanego rewanżu z Gracie. Tym razem walka była bardziej wyrównana, lecz mimo to w 10 minucie starcia, Gracie ponownie zmusił do poddania Takadę tą samą techniką co w pierwszym ich starciu. W kwietniu 1999, na kolejnej gali, sensacyjnie poddał faworyzowanego zapaśnika i mistrza wagi ciężkiej Ultimate Fighting Championship Marka Colemana. Wielu ekspertów i komentatorów uważa tę walkę za wyreżyserowaną, w której z góry zwycięzcą miał być Takada. W kolejnych latach nie osiągał żadnych sukcesów na polu mieszanych sztuk walki. Notował porażki z Markiem Kerrem, Roycem Gracie i Ihorem Wowczanczynem oraz remisy z Mirko Filipoviciem czy Mikiem Bernardo. Ostatnią walkę w karierze stoczył 24 listopada 2002, przegrywając przez ciężki nokaut z Kiyoshi Tamurą. Przez następne lata skupił się na promocji i prowadzeniu PRIDE.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nobuhiko Takada · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.