W lutym 1654 r. w związku z działaniami Komisji Redukcyjnej kościół został zamknięty dla kultu protestanckiego i powrócił do niego w styczniu 1708 r. po Ugodzie w Altranstadt. Gruntowną renowację przeprowadzono w latach 1912–1913. W 1948 r. świątynia zyskała miano rzymsko- katolickiego kościoła parafialnego pw. Św. Anny.
15 lutego 1962 Kościół św. Anny został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiegoNarodowy Instytut Dziedzictwa, Rejestr zabytków (data dostępu 2024-01-07)..
Architektura i wyposażenie Budowla jest szachulcowa, posiada trzy nawy oraz konstrukcję słupowo–ramową. Kościół jest orientowany, salowy, czyli nie posiada wyodrębnionego z nawy prezbiterium, zamknięty jest trójbocznie i posiada boczną zakrystię. Wieża została wzniesiona na planie kwadratu i posiada zegar z przodu oraz kruchtę w przyziemiu. Jest ona zwieńczona blaszanym dachem hełmowym w stylu barokowym, posiadającym latarnią. Kościół nakryty jest dachem jednokalenicowym, składającym się z dachówek. Wnętrze nakryte jest drewnianym stropem belkowym. Nawy boczne posiadają empory i klatki schodowe. Na emporze muzycznej znajduje się prospekt organowy w stylu barokowym powstały pod koniec XVIII wieku. Umieszczone są w nim organy wykonane przez firmę Enger na początku XX wieku.