Pomysł upadł po tym, gdy na przełomie lat 1976-77 pomiędzy MEISON a EPRP wybuchł otwarty konflikt. Spór wywołany został w chwili, gdy EPRP wycofała swoje poparcie dla rządu. W wyniku rozłamu doszło do walk w stolicy kraju Addis Abebie, w których starły się ze sobą bojówki MEISON i EPRP. W ulicznej bitwie zginęły setki osób. Starcie zakończyło się porażką EPRP, którego członkowie wycofali się na prowincje. W lutym 1977 roku EPRP zainicjowała falę terroryzmu, wymierzonego w oficjeli i zwolenników Dergu. Na biały terror rząd odpowiedział falą czerwonego terroru. Do końca 1978 roku z rąk służb bezpieczeństwa zginął szereg zwolenników i działaczy EPRP, zwłaszcza studentów.
Pozostali przy życiu członkowie partii schronili się w Tigraju, gdzie z pomocą z pomocą Erytrejskiego Frontu Wyzwolenia tworzyli zgrupowania partyzanckie. Oprócz starć z rządem, sporadycznie ścierała się z Tigrajskim Ludowym Frontem Wyzwolenia. Konflikt z tigrajskimi rebeliantami przyczynił się do wycofania się oddziałów EPRP na teren Erytrei, a następnie do okolic Gonderu. Stamtąd Partia Ludowo-Rewolucyjna kontynuowała walki zarówno z Dergiem, jak i z Tigrajskim Ludowym Frontem Wyzwolenia. Partyzanci EPRP wycofali się z wojny wraz z upadkiem junty w 1991 rokuGebru, The Ethiopian Revolution, s. 88.
Przypisy
Kategoria:Historia Etiopii Kategoria:Polityka Etiopii