Metrum daktyliczne – metrum sylabotoniczne, w którym akcentowana jest co trzecia sylaba, począwszy od sylaby pierwszej: SssSssSssSssSssSss. W wersach daktylicznych można wydzielić stopy daktyliczne Sss, trzeba jednak pamiętać, że wers liczy się jako całość, a podział na stopy jest tylko operacją ściśle matematyczną. Metrum daktyliczne nie odpowiada w wersyfikacji polskiej w naturalny sposób podziałowi na wyrazy (tok jest cezurowy), a wersy są zazwyczaj katalektyczne lub podwójnie katalektyczne (brachykatalektyczne). Daktyl, podobnie jak amfibrach i anapest, zalicza się do wzorców trójkowych w przeciwieństwie do jambu i trocheja, które są dwójkowe. Rytm daktyla, podobnie jak trocheja, określa się jako opadający, w przeciwieństwie od wznoszącego się rytmu jambu i anapestu i wznosząco-opadającego rytmu amfibracha i peonu III. W poezji polskiej występują różne formaty wierszy daktylicznych: