Ludwik I Sabaudzki-Racconigi (ok. 1390 - 1459) był legitymizowanym synem z nieprawego łoża Ludwika Sabaudzkiego-Achaja i neapolitańskiej szlachcianki. Uznanie go przez ojca zostało ratyfikowane przez Amadeusza VIII, księcia Sabaudii - tym samym Ludwik stał się oficjalnie członkiem domu Sabaudzkiego i założycielem jego młodszej gałęzi Sabudzkiej-Racconigi.
Życiorys Ludwik I Sabaudzki-Racconigi (ok. 1390 - 1459) był synem z nieprawego łoża Ludwika Sabaudzkiego-Achaja i neapolitańskiej szlachcianki. Ludwik Sabaudzki-Achaja , nie mając męskiego potomka z prawego łoża, legitymizował go. Senior Pancalieri od 1407, Racconigi i od 23 lutego 1414, a i Cavour od 1417. Książę Amadeusz VIII ratyfikował akt dziedziczenia 27 lipca 1420 r., a w 1443 r. jego następca Ludwik I Sabaudzki nadał Ludwikowi lenno składającego się z terenów Racconigi, , Pancalieri, Osasco, Cavour i ½ , oraz renty z gminy Villafranca. Tytuły księcia Achaji i hrabiego Piemontu przeszły na księcia Sabaudii. Marszałek księcia od 1454 r.