Jednostka była określana „czerwoną gwardią” (Rote Garde), politycznie niezawodną wewnętrzną siłą bezpieczeństwa, składającą się z tzw. „żołnierzy politycznych” (politische Soldaten) szczególnie oddanych partii i państwu. Ich szczególny status podkreślały specjalna przysięga wierności, lepsze uposażenie i umundurowanie z naszywkami jednostki na mankietach, czy częste przepustki żołnierzy służby zasadniczej. Personel jednostki miał opinię wyniosłego i aroganckiego w kontaktach z ludnością.
Jednostkę kierowano również do tłumienia jakichkolwiek oznak niesubordynacji społeczeństwa, m.in. miała swój udział w wydarzeniach – z dnia 17 czerwca 1953 – tłumieniu powstania robotniczego oraz z dnia 13 sierpnia 1961 – rozpoczęciu budowy Muru Berlińskiego.
Na jej uzbrojeniu była też broń przeciwpancerna, przeciwlotnicza oraz ponad 400 transporterów opancerzonych.
Jednostka została rozformowana w grudniu 1989.