(1974), Ahmed Sekou Touré (1974), Juan Perón (1974), Husajn ibn Talal (1974), Ferdinand Marcos (1975), Francisco da Costa Gomes (1975), Leonid Breżniew (1976), Elżbieta II (1978), Valéry Giscard d’Estaing (1979), Jan Karol I Burbon (1979), António Ramalho Eanes (1979), Ahmadou Ahidjo (1980), Robert Mugabe (1981), Wojciech Jaruzelski (1983), Gnassingbé Eyadéma (1984).
Order przestał być nadawany po rewolucji 1989 roku, ale formalnie nie został wtedy zniesiony. Dopiero ustawa nr 7/1998 z 8 stycznia 1998 roku, opublikowana 13 stycznia 1998 roku w Monitorul Oficial nr 9, uchylająca szereg aktów normatywnych z czasów komunistycznych, uchyliła również dekret ustanawiający ten order.
Opis insygniów W momencie ustanowienia, oznaka orderu przedstawiała pięciopromienną, emaliowaną na kolor czerwony z granatowym obramowaniem gwiazdę, która nałożona była na drugą gwiazdę wykonaną w formie pęków promieni, tak, że ramiona dolnej gwiazdy znajdują się między ramionami górnej. W klasach I i II oznaka była jednostronna, przypinana. W klasach III–V dwustronna, zawieszona na wstążce wiązanej na modę rosyjską (w formie pięciokąta) koloru czerwonego. W klasach I i II w środku gwiazdy znajduje się medalion otoczony złotym wieńcem z liści z napisem: 30 DECEMBRIE 1947 (data powstania Rumuńskiej Republiki Ludowej).