BO-394 () zbudowany został w stoczni w Zielenodolsku (nr budowy 555). Stępkę okrętu położono 16 lipca 1952 roku, został zwodowany 14 września 1952 roku, a do służby w Marynarce Wojennej ZSRR wszedł 30 kwietnia 1953 roku.
Dane taktyczno-techniczne thumb|left|Działka na pokładzie polskiego ścigacza proj. 122bis Okręt był dużym, pełnomorskim ścigaczem okrętów podwodnych. Długość całkowita wynosiła 51,7 metra (49,5 metra na konstrukcyjnej linii wodnej), szerokość 6,6 metra i zanurzenie 2,2 metra. Wyporność standardowa wynosiła 302 tony, zaś pełna 336 ton. Okręt napędzany był przez trzy silniki Diesla General Motors 12-278A o łącznej mocy 3600 koni mechanicznych (KM).Trzy wały napędowe poruszały trzema trójłopatowymi śrubami o średnicy 1,13 m każda. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 20 węzłów. Okręt zabierał 18 ton oleju napędowego, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 3000 Mm przy prędkości 12 węzłów lub 4100 Mm przy prędkości 8,5 węzła. Autonomiczność wynosiła 10 dób.