De peccatorum meritis et remissione et de baptismo parvulorum – pierwszy traktat antypelagiański biskupa Augustyna z Hippony napisany w 412 r., którego tytuł po polsku może znaczyć: O karach za grzechy i ich odpuszczeniu oraz o chrzcie dzieci. Przy czym słowo kara nie występuje wprost. Augustyn ujął temat omownie: o zasługach grzechów, o tym na co zasługują, o konsekwencjach grzechów.
Bezpośrednią inspiracją napisania dzieła była prośba komesa Marcelina, by biskup Hippony sprostował nauczanie Celestiusza, który w ślad za Rufinem z Syrii przeczył temu, by grzech Adama (grzech pierworodny) był przekazywany ludziom w jakikolwiek sposób. Marcelin był sekretarzem stanu Cesarstwa zachodniorzymskiego i bliskim przyjacielem Augustyna.
Wydanie krytyczne ukazało się w Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum w 1913 r.: tom 60, 1-151. Wydali je C. F. Urba, J. Zycha.