została zrehabilitowana, w 1958 wróciła do Moskwy, gdzie została głównym reżyserem Wszechrosyjskiego Teatru Gościnnego, później kierowała działem dziecięcym moskiewskiej estrady, w 1961 ukończyła studia na Wydziale Teatrologicznym Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej im. Łunaczarskiego. W 1962 została członkinią Związku Pisarzy ZSRR, w 1964 założyła Moskiewski Państwowy Dziecięcy Teatr Muzyczny i została jego kierownikiem artystycznym, którym pozostała do 1993. Reżyserowała również opery dla dorosłych, pisała libretta, sztuki dla dzieci i artykuły o pracy w teatrze. Była żoną Izraila Wejcera. Została pochowana na Cmentarzu Nowodziewiczym.
Odznaczenia i nagrody Medal Sierp i Młot Bohatera Pracy Socjalistycznej (26 sierpnia 1983) Order Lenina (26 sierpnia 1983) Order Rewolucji Październikowej (21 lutego 1989) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (18 września 1973) Order Przyjaźni Narodów (6 września 1978) Ludowy Artysta ZSRR (1975) Nagroda Leninowska (1982) Nagroda Państwowa ZSRR (1972) Nagroda Rady Ministrów ZSRR (1979) Nagroda Leninowskiego Komsomołu (1985)
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=10333 (ros.)