W czasie I wojny światowej w 1915 założył Polskie Towarzystwo Pomocy ofiarom Wojny w Humaniu. Wraz z Tadeuszem Mareszem wspierał tworzące się na tym terenie polskie harcerstwo. W 1917 wszedł w skład utworzonego w Kijowie Polskiego Komitetu Wykonawczego na Rusi. Został mianowany w maju 1918 nadzwyczajnym komisarzem tego Komitetu, organizował zaopatrzenie II Korpusu w Rosji. Po bitwie pod Kaniowem (maj 1918) opiekował się rozproszonymi żołnierzami i ułatwiał im dostanie się do miejsc koncentracji.
Pod koniec 1918 wrócił do Warszawy, gdzie otworzył kancelarię adwokacką. W czasie wyborów parlamentarnych w 1928 roku pełnił funkcję komisarza wyborczego. W latach 1928–1930 był wiceprzewodniczącym Związku Harcerstwa Polskiego. Założył i finansował wychodzące od 1929 w Poznaniu, a później w Warszawie, pismo propagujące nurt katolicko-narodowy w harcerstwie pt. „Strażnica Harcerska”. 6 września 1930 został członkiem Państwowej Komisji Wyborczej z ramienia Klubu Narodowego przed wyborami parlamentarnymi w 1930..