W 1916 r. przeszła terapię odwykową w Davos. Po śmierci rodziców mieszkała z mężem i synem w odziedziczonej rezydencji, ale po śmierci męża (1921 r.) sprzedała pałac. Brak umiejętności zarządzania pieniędzmi doprowadził do szybkiej utraty oszczędności i dalszego uzależnienia od narkotyków. W grudniu 1922 r. trafiła na terapię odwykową w Arlesheim, która trwała trzy miesiące. Pomimo udanego przebiegu terapii przeszła załamanie nerwowe po powrocie do kraju i popełniła samobójstwo poprzez strzał w głowę 3 kwietnia 1923 r. Pochowana została na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera O).
Pareńska wielokrotnie pozowała malarzom bywającym w salonie rodziców, najsłynniejsze są prace Stanisława Wyspiańskiego: portret wśród pelargonii z 25 maja 1905 r. (znane są trzy wersje, w tym jedna w Muzeum Narodowym w Kielcach i dwie w zbiorach prywatnych) i Portret podwójny Elizy Pareńskiej z 26–27 maja 1905 r.
Przypisy
Kategoria:Młoda Polska Kategoria:Polscy samobójcy Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1923 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie