Z Kliniki Chirurgii Ogólnej odszedł w 1959 roku do nowo powstałego w 1958 roku Wojewódzkiego Szpitala Onkologicznego w Lublinie (obecnie Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej), którego został dyrektorem i ordynatorem Oddziału Chirurgicznego. Piastował te funkcje do końca życia. W 1961 roku otrzymał specjalizację II stopnia z chirurgii onkologicznej, a w 1963 roku stopień doktora na podstawie pracy: „Leczenie trudno gojących się owrzodzeń podudzi”. W 1967 roku habilitował się. Praca habilitacyjna: „Sutek wydzielający” była podsumowaniem wieloletnich jego badań w zakresie diagnostyki raka sutka. Był założycielem Lubelskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Onkologicznego, na którego posiedzeniach wygłaszał referaty naukowe. Organizował kursy z zakresu onkologii dla lekarzy województwa lubelskiego, prowadził też szeroko zakrojoną akcję oświaty sanitarnej dla kobiet w zakresie raka sutka i szyjki macicy. Z tego tytułu był wyróżniony nagrodą im. F. Łukaszczyka.