Kariera akademicka W 1979 r. ukończył studia na kierunku inżynieria chemiczna w . Trzy lata później uzyskał stopień doktora na University of Southampton na podstawie pracy zatytułowanej „Interfacial studies using drop image-processing techniques". Na uczelni tej pozostał jeszcze w latach 1982–1985, a następnie został wykładowcą chemii fizycznej na Uniwersytecie w Edynburgu. W 1992 r. został profesorem chemii na Politechnice Federalnej w Lozannie i pozostał na tym stanowisku do emerytury w 2022 r. Jest założycielem i kierownikiem Laboratoire d’Electrochimie Physique et Analytique. W 1995-1997 oraz 2004-2008 dwukrotnie pełnił funkcję przewodniczącego Wydziału Chemii (obecnie jako Institute of Chemical and Engineering Science). W latach 1997–1999 oraz 2001-2004 dwukrotnie pełnił również funkcję Szefa Komisji Nauczania Chemii do Spraw Edukacji Chemii i Inżynierii Chemicznej na EPFL, obecnie Zakładu Chemii i Inżynierii. W 1999-2000 był także Dyrektorem Studiów Doktoranckich na Wydziale Chemii na Politechnice Federalnej w Lozannie. W okresie 2011–2014 pełnił funkcję Dziekana Studiów Inżynierskich i Magisterskich na EPFL oraz nadzorował kompleksową reformę nauczania rozpoczynającą się w 2013 roku.