thumb|left|Adam Harasowski, 1932 W okresie 1931–1932 odbył kurs oficerski w szkole kadeckiej we Lwowie (z praktyką w 6. Pułku Lotniczym). Przez dwa lata pracował jako inżynier mechanik w Hucie Szkła „Dąbrowa” w miejscowości Huta-Dąbrowa w powiecie łukowskim, a później (do 1938) w Hucie Królewskiej w Chorzowie na Górnym Śląsku. Po przejęciu Zaolzia przez Polskę w październiku 1938 do wybuchu wojny pracował jako inżynier w hucie w Trzyńcu, gdzie produkowano części do samolotów.
Podczas pobytu na Śląsku był kierownikiem artystycznym orkiestry dętej i symfonicznej w Chorzowie oraz dyrygentem chóru męskiego „Echo” w Katowicach. Prowadzony przez niego koncert chóru w maju 1937 poświęcony twórczości Stanisława Niewiadomskiego został nazwany „pięknym i szlachetnym słuchowiskiem”, a Harasowski „okazał się znakomitym dyrygentem”. Chór „Echo” występował w Polskim Radio z repertuarem ludowych pieśni polskich, a także angielskich. W 1935 skomponował do słów Witolda Zechentera pieśń Do polskiego morza.
Harasowski prowadził korespondencję z Bolesławem Wallek-Walewskim, dyrygentem chórów i dyrektorem Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie.