Nie uczestniczył w strukturach rzeszowskiego solidarnościowego „podziemia”Dariusz Iwaneczko; Opór społeczny a władza w Polsce południowo-wschodniej 1980 – 1989; IPN, Warszawa 2005. W kwietniu 1983 został wyrzucony z pracy w PKS, w styczniu 1984 z zajmowanego mieszkania.Akta Terenowej Komisji Odwoławczej ds. Pracy w Rzeszowie nr Sprawy ZS00730/53/83 oraz Okręgowego Sądu Pracy i Ubezp. Społecznych w Rzeszowie, Nr akt P.537/83 Przez ponad rok bezrobotny. Zdobył „robotnicze” kwalifikacje i do roku 1990 pracował w prywatnych zakładach.
W 1985 zorganizował i prowadził „Duszpasterstwo Młodych” przy klasztorze o.o. Bernardynów w RzeszowieTeczka pracy TW ps.„Jaśmin” „Supon”, Rz 16810, 24111, IPN Rz-00102/1383 (16790/I) t. 2-3..
Od 1986 był zwolennikiem czasowego połączenia „solidarnościowych” związków i jak najszybszego powrotu do jawnej działalności oraz podejmowania rozmów z władzami z całkowitym wykluczeniem „pośrednictwa” SB, co jednak nie uzyskało poparcia większości byłych funkcyjnych działaczy w regionie rzeszowskim, z których wielu pozostawało pod wpływem funkcjonariuszy SB oraz jej agentów, w tym z kręgów duszpasterskichTeczka pracy TW ps. „Ludwik”, Rz 17122, IPN Rz 001102/1347 (16740/I) t.