Brał udział w przygotowaniach do założenia Socjalistycznej Partii Japonii w lutym 1906, w latach 1907–1911 redagował gazetę Siakai Simbun, prowadził szeroką działalność propagandową wśród robotników. Zorganizował strajk tokijskich tramwajarzy (od grudnia 1911 do stycznia 1912), za co został skazany na 9 miesięcy więzienia. W 1914 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie związał się z tamtejszym ruchem socjalistycznym, 1914-1919 wydawał gazetę Heymin, występował przeciwko I wojnie światowej, jako „imperialistycznej”, w 1918 założył pierwsze komunistyczne grupy wśród japońskich robotników w Stanach Zjednoczonych. W 1920 przetłumaczył na japoński dzieło Lenina Państwo i rewolucja. W 1921, uciekając przed policją, udał się do Meksyku, skąd 14 grudnia 1921 wyjechał do Rosji radzieckiej i w styczniu–lutym 1922 brał aktywny udział w 1 Zjeździe Robotników Dalekiego Wschodu, na którym ostro potępił zagraniczną interwencję przeciw Republice Radzieckiej. Wyjeżdżał na Daleki Wschód i pisał ulotki dla japońskich żołnierzy. W 1922 był jednym z założycieli Komunistycznej Partii Japonii. Był aktywnym działaczem Kominternu, w listopadzie 1922 został wybrany członkiem jego Komitetu Wykonawczego i następnie Prezydium Komitetu Wykonawczego.