Twórczość Pierwsze utwory publikował w czasopiśmie Gajret, założonym przez Safeta bega Bašagicia, w którym pracował jego brat Hamid. Na przełomie lat 60. i 70. opublikował dwa najbardziej znane tomiki poezji: Kameni spavač (Kamienny Śniarz) i Modra rijeka (Modra rzeka). W swojej poezji Dizdar nawiązywał do islamskich mistyków z Bośni, a także do pre-osmańskiej kultury chrześcijańskiej. Poeta przeciwstawiał się rosnącym wpływom języka serbskiego na dialekt bośniacki. Dał temu wyraz w artykule Marginalije o jeziku i oko njega, opublikowanym w 1970. W 1969 został laureatem Złotego Wieńca, przyznawanego na Strużańskich wieczorach poezji. W 1966 otrzymał za swoją twórczość nagrodę Jovana Jovanovicia Zmaja.
Utwory Dizdara w polskim przekładzie Aliji Dukanovicia i Bożeny Nowak publikowano w latach 1972–1975 w czasopismach Poezja i Literatura na Świecie.
Dzieła opublikowane 1936: Vidovopoljska noć 1954: Plivačica (poemat) 1958: Povratak (poemat) 1960: Okrutnosti kruga (poezja) 1961: Panorama savremene bosanskohercegovacke proze 1963: Koljena za madonu (poezja) 1965: Minijature (poezja) 1966: Ostrva (poezja) 1966: Kameni spavač