Nerio Nesi (ur. 16 czerwca 1925 w Bolonii, zm. 11 lutego 2024 w Turynie) – włoski polityk, prawnik i bankowiec, parlamentarzysta, w latach 2000–2001 minister robót publicznych. Wieloletnia działalność w sektorze bankowym i jednocześnie aktywność polityczna w szeregach ugrupowań lewicowych (w tym komunistycznych) przyniosły mu przydomek „banchiere rosso” (pol. „czerwony bankier”).
Życiorys W okresie II wojny światowej działał w antyfaszystowskim ruchu oporu. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Bolońskim. W latach 50. pracował w dyrekcji włoskiego publicznego nadawcy radiowo-telewizyjnego RAI, a od 1958 był dyrektorem działu finansowego w centrali koncernu Olivetti w miejscowości Ivrea.
W drugiej połowie lat 40. działał w Chrześcijańskiej Demokracji, z której wkrótce wystąpił. Przyjaźnił się z komunistą Enrico Berlinguerem, z którym podróżował po Europie, m.in. brał udział w wyjeździe do ZSRR. Mimo sympatyzowania w Włoską Partią Komunistyczną nie został członkiem tego ugrupowania. W 1960 wstąpił natomiast do Włoskiej Partii Socjalistycznej, w której działał do 1992.