W czasie powstania listopadowego zaangażował się w działania najpierw na terenie Wołynia, a później w prace sejmu w 1831 jako poseł okręgu skwirskiego. Brał udział w bitwie pod Ostrołęką. 20 września 1831 został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti MilitariJerzy Sewer Dunin-Borkowski, Almanach błękitny, str. 385.

Po upadku powstania Wincenty wyjeżdża do Lipska, gdzie m.in. zaprzyjaźnia się z młodym wówczas kompozytorem Ryszardem Wagnerem, którego zaprasza na obchody 3 maja, co skutkuje powstaniem uwertury Polonia na cześć powstania listopadowego. W listopadzie 1832 powraca do Polski aby zaangażować się w działalność Związku Bezimiennego. Był członkiem sejmu powstańczego na emigracjiWalenty Zwierkowski, O Sejmie w Emigracji, Poitiers 1839, s. 10.. Po kolejnych aresztowaniach w 1835 i rozbiciu przez władze konspiratorów wyjeżdża po raz kolejny zagranicę do Brukseli. Angażuje się w działalność Zjednoczenia Emigracji Polskiej będąc redaktorem dwutygodnika „Orzeł Biały”. W 1840 umiera na serce żona Wincentego a w 1845 niespodziewanie w wieku 17 lat najstarszy syn Jan (Janusz). Wincenty na emigracji jest także jednym z założycieli „Stowarzyszenie Ojców Rodzin Polskich w Wychodźstwie”, które powstaje w 1841 celem kształcenia dzieci emigrantów.