Oskar Żawrocki (ur. w Oradówce k. Humania, zm. 12 listopada 1988 w Gdańsku) – polski działacz harcerski, instruktor ZHP, zastępca komendanta Gdańskiej Chorągwi Harcerzy, dowódca tajnych Harcerskich Oddziałów Bojowych w Gdańsku, uznawany za bohatera Chorągwi Gdańskiej ZHP.
Życie prywatne Urodził się 15 czerwca 1901 w Oradówce k. Humania, syn Henryka i Marii z d. Neumanow. W wieku 14 lat został sierotą. W latach 1905–1919 mieszkał w Humaniu. Tam ukończył rosyjską wyższą szkołę podstawową. Jednocześnie uczył się na prywatnych kompletach polskich, które pogłębiały w nim uczucia patriotyczne. W 1919 r. pracował w Zakładach Rady Głównej Opiekuńczej w Pruszkowie. Zdemobilizowany w 1921 r. kontynuował pracę w Zakładach RGO w Pruszkowie, jako kierownik bursy i wychowawca. Był też nauczycielem WF w Gimnazjum im T. Zana. W 1921 r. rozpoczął naukę w gimnazjum im. Ks. Józefa Poniatowskiego w Warszawie, gdzie zdał maturę. Przez rok studiował na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Później ukończył kurs w Państwowym Instytucie Wychowania Fizycznego w Poznaniu i obronił pracę u prof. Piaseckiego, uzyskując stopień magistra. W latach 1927–1928 uczęszczał do Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Ostrowi-Komorowie. Od 1926 do 1936 był także nauczycielem w renomowanym Gimnazjum i Liceum im. Sułkowskich w Radzynie.