Pracował też jako scenograf i scenarzysta w zespole filmowym prof. Antoniego Bohdziewicza. Jest autorem scenariusza i dialogów do filmu Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny (1982), w którym zagrał epizodyczną rolę oraz dialogów do filmów telewizyjnych z 1971 r.: Markheim, Okno zabite deskami i System.
Zadebiutował tomem opowiadań Raz na kilka lat. Od 1975 do 2010 r. zajmował się tłumaczeniem literatury włoskiej, m.in.: Dialogi z Leukoteą Cesare Pavesego (1975), Triumf śmierci Gabriele d’Annunzio (1976), Dziełka moralne (1979) i Pieśni/Canti (2020) Giacomo Leopardiego, Dzień sądu Salvatore Satty (1982), Narodziny filozofii Giorgio Colliego (1991), Granice duszy (1994) i Co pozostaje (2001) Nicoli Chiaromonte, Drzewa bez Bogów Guido Ceronettiego (1994), Zaślubiny Kadmosa z Harmonią Roberta Calasso (1995), Wyjście z labiryntu Alberta Savinio (2001), Szekspira (2001), O Stendhalu (2002) i Gepard (2009) Giuseppe Tomasiego di Lampedusy. W latach 1987–2003 opublikował kilkanaście szkiców eseistycznych oraz wiersze z cyklu Z zimowego letargu. Eseje i tłumaczenia publikował w wielu czasopismach, m.in. w „Przekroju”, „Literaturze na Świecie”, „Zeszytach Literackich”, „Res Publice”, „Tygodniku Powszechnym” i „Przeglądzie Politycznym”. Zmarł 9 grudnia 2019 r.