-νωτος -nōtos „-grzbiety, -tyły”, od νωτον nōton „grzbiet, tył”.
Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: żałobnica żółtosterna (Z. f. funerea) – wschodnio-centralny Queensland na południe po wschodnią Wiktorię Z. f. whiteae – Półwysep Eyrego na wschód po południową Wiktorię; również Wyspa Kangura żałobnica żółtoucha (Z. f. xanthanota) – Tasmania, wyspy w Cieśninie Bassa
Morfologia Długość ciała wynosi 55–68 cm; masa ciała 610–900 g. Jest to stosunkowo duża papuga z długim ogonem i szerokimi skrzydłami. Większość upierzenia czarna. Występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. Pokrywy uszne żółte. Na ogonie widoczne są żółte pola, czystszej barwy u samców. Samce mają różową obrączkę oczną, samice zaś ciemnoszarą. Do tego samice wyróżniają się jaśniejszym dziobem.
Ekologia i zachowanie Żałobnice żółtosterne występują w różnorodnych środowiskach, w tym zadrzewieniach eukaliptusów, na wrzosowiskach, wśród roślinności subalpejskiej, na plantacjach sosen kalifornijskich (Pinus radiata) i, sporadycznie, na obszarach miejskich. Ptaki podgatunku nominatywnego żywią się głównie nasionami i larwami owadów, w szczególności larwami żerującymi na martwym drewnie (np. Meyriccia latro), które wykrywają nasłuchując. Żerują głównie w koronach drzew.