Ideologia ta przybrała na sile w okresie Meiji, wywyższając Japończyków wobec pozostałych narodów. W rozdziale I art. 3 konstytucji z 1889 roku umieszczono artykuł mówiący, iż: „Cesarz jest święty i nienaruszalny”. Kult ten był więc na świecie traktowany jako nacjonalistyczny i nie był do zaakceptowania przez inne kraje.
Po klęsce w II wojnie światowej w dniu 1 stycznia 1946 roku, w noworocznym przemówieniu radiowym, ówczesny cesarz Shōwa zrzekł się swojej boskości i zaprzeczył wyższości Japończyków nad innymi narodami. Cesarz, zgodnie z nową konstytucją, stał się „symbolem jedności narodu”, a shintō państwowe, które służyło jako narzędzie indoktrynacji nacjonalistycznej, uległo likwidacji. Chramy utraciły wsparcie finansowe państwa.
Zobacz też Naruhito (cesarz) Cesarze Japonii (lista chronologiczna) Drzewo genealogiczne władców Japonii Japońskie regalia cesarskie Jimmu Pałac Cesarski w Tokio Prefektura Miyazaki („kraina bogów”)
Przypisy
Linki zewnętrzne Agencja Dworu Cesarskiego (strona oficjalna)