Późniejszą działalność Barnaba da Modena prowadził jednak z dala od regionu swego pochodzenia, głównie w Genui, gdzie, według niektórych dokumentów, mieszkał w latach 1361–1383; 13 października 1361 roku na 3 miesiące zatrudnił malarza Angelo z Florencji, a 18 lipca 1362 roku na 2 miesiące malarza ze Sieny Barnabę di Bruno (w tym ostatnim dokumencie został wymieniony jako „Civis et habitator Januae”łac. Obywatel i mieszkaniec Genui.). Przez 3 lata malował freski w kaplicy pałacu dożów Genui. 26 kwietnia 1364 roku otrzymał wynagrodzenie za tę pracę (która później uległa zniszczeniu) oraz za obraz ołtarzowy, które to dzieła przyniosły mu duży rozgłos w mieście. W 1370 roku namalował obraz dla ołtarza Loggii dei Mercanti. Później przez pewien czas pracował w Piemoncie. W 1380 roku został zaproszony przez Fabbrica del Duomo w Pizie, gdzie zlecono mu dokończenie cyklu Historie św. Rajnera w Camposanto Monumentale, rozpoczęte przez Andreę di Bonaiuto. W Pizie powstały dwie jego Madonny, obecnie przechowywane w Museo Nazionale di San Matteo. W 1383 roku powrócił do Genui, a ostatni dokument, który go dotyczy, pochodzi z 9 listopada tego roku.