1, 1935). Poza nauczaniem, prowadził badania i prace naukowe które zaowocowały szeregiem publikacji związanych z historią i literaturą Pomorza Gdańskiego oraz zagadnień Kaszubsko-Pomorskich, między innymi: „Język polski w dawnych szkołach gdańskich”, „Ćwiczenia w poprawnej wymowie dla szkół pomorskich”, „Przegląd literatury kaszubskiej”, „Z ludowej literatury kaszubskiej”. Jest autorem monografii „Krzysztof Celestyn Mrongowiusz w okresie 1764–1855. Księga pamiątkowa”, Gdańsk 1933, „Język polski w dawnych szkołach gdańskich”, Gdańsk 1938, antologii „Morze polskie i Pomorze w Pieśni”, Gdańsk 1931. Prace z zakresu historii regionalnej: „Łużyce, przeszłość i teraźniejszość”, Gdańsk 1924, „Gdańsk w polskiej literaturze pięknej”, Gdańsk 1931.
Żonaty z Heleną z domu Rudnicką, miał dwie córki i syna: Julię, urodzoną 19 kwietnia 1924, Włodzisława, urodzonego w 1926, zmarłego w 1932, Eugenię Janinę Annę, urodzoną 11 listopada 1929. Nie skorzystał z możliwości wyjazdu tuż przed wybuchem II wojny światowej, został aresztowany w październiku 1939 i osadzony w obozie koncentracyjnym Stutthof. W dniu 22 marca 1940, wraz z 67 działaczami polonijnymi Wolnego Miasta Gdańska został rozstrzelany. Zbiorowa mogiła została odnaleziona w listopadzie 1946. Pogrzeb Władysława Pniewskiego odbył się w dniu 4 kwietnia 1947.