Mawson wyrzucił ze swego ekwipunku wszystko, co uznał za zbędne (pozostawił jednak okazy geologiczne oraz notatki), jednak dotarł do bazy kilka godzin po odpłynięciu statku „Aurora”. Wraz z sześcioma uczestnikami wyprawy, którzy na niego czekali, musiał pozostać tam przez kolejny rok.
W 1915 roku opublikował książkę Home of the Blizzard, ilustrowaną fotografiami innego uczestnika ekspedycji, Franka Hurleya. W tym samym roku w uznaniu zasług ekspedycji został uhonorowany Złotym Medalem Królewskiego Towarzystwa Geograficznego (Founder's Medal).
Dalsza działalność i życie prywatne 31 marca 1914 w Melbourne ożenił się z Franciscą Adrianą Delprat. Mieli dwie córki. W 1919 roku powrócił na University of Adelaide, w 1921 roku objął stanowisko profesora geologii i mineralogii. Przeszedł na emeryturę w 1952 roku.
Upamiętnienie Na jego cześć nazwano wybrzeże antarktydzkie oraz stację polarną.
Przypisy
Bibliografia Mawson, Sir Douglas (1882–1958) w Australian Dictionary of Biography
Linki zewnętrzne Douglas Mawson: An Australian hero's story of survival, BBC News