Tadeusz Bolesta-KoziebrodzkiW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Thaddäus Graf von Bolesta-Koziebrodzki”. (ur. 28 marca 1860 w Chlebowie, zm. 30 czerwca 1916 w Tybindze) – polski hrabia, dyplomata Austro-Węgier, szambelan dworu cesarskiego.
Życiorys Tadeusz Koziebrodzki urodził się 28 marca 1860 w Chlebowie. Miał braci Leopolda (także dyplomatę), Jana (pułkownik, poległy podczas I wojny światowej).
W latach 1877–1881 studiował prawo w Krakowie i Pradze. W 1882 uzyskał stopień doktora praw na Uniwersytecie Jagiellońskim, po czym wyjechał do Wiednia, gdzie pogłębiał wiedzę prawniczą.
W 1884 zdał egzamin dyplomatyczny i podjął pracę w C. K. Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od tego roku pracował jako attaché (bez uposażenia) w Londynie i Brukseli. W 1887 otrzymał charakter attaché poselstwa z uposażeniem. W 1888 został przeniesiony do Paryża, gdzie mianowano go honorowym sekretarzem legacyjnym. W przeniesiony do Konstantynopola. W 1893 został sekretarzem legacyjnym w poselstwie w Dreźnie. Od 1895 przekierowany do Londynu, gdzie otrzymał tytuł radcy poselstwa. W 1896 przetransferowany z powrotem do Brukseli. W 1896 został mianowany radcą legacyjnym drugiej kategorii, a w 1899 pierwszej kategorii.