Obraca się on w kręgach miejscowej śmietanki towarzyskiej i traktuje swoją żonę jak damę, jednak jest do niczego w łóżku.
W rocznicę śmierci Vadinho, jego duch ukazuje się Donie Flor i oznajmia, że oto pojawia się na jej wezwanie. Nikt poza Flor nie widzi ducha jej zmarłego męża. Początkowo kobieta nie chce dzielić łóżka z duchem, ale po tym, jak Vadinho wyśmiewa łóżkowe wyczyny Teodoro, Flor daje się przekonać i od tej pory duch Vadinho także znajduje miejsce w małżeńskim łożu.
O filmie mały|270x270px|Sônia Braga Film Dona Flor i jej dwóch mężów miał swoją premierę 22 listopada 1976 r. We wszystkich stanach Brazylii, w których trafił do kin, okazał się frekwencyjnym sukcesem, a w São Paulo pobił rekord oglądalności wśród filmów krajowej produkcji. W sumie w całym kraju obejrzało go 10,7 mln widzów. Krytyk filmowy Fernando Ferreira z gazety „O Globo” napisał w recenzji:
Gwiazdą filmu była 26-letnia wówczas aktorka Sonia Braga, która za tę rolę otrzymała nominację dla najlepszego debiutu aktorskiego Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA). Rok wcześniej Braga zagrała w telenoweli na podstawie innej powieści Jorge Amado pt. Gabriela. Pisarz tak odniósł się do ekranizacji Dony Flor: