Wokół świątyni znajduje się wybrukowane obejście procesyjne, a teren przykościelny porasta starodrzew.

Nawa ma rzut prostokąta i od zachodu poprzedzona jest kruchtą, nad którą wznosi się czworoboczna wieża nakryta klasycznym hełmem obeliskowym, zwieńczonym krzyżem na kuli. Po bokach kruchty zachowały się pozostałości dolnych partii dwóch wież rozebranych w 1738 roku. Od południa do głównej kruchty dostawiono dodatkową, kwadratową kruchtę.

Prezbiterium jest węższe od nawy i zamknięte trójbocznie. Od północy przylega do niego zakrystia z niewielką kruchtą. Poszczególne części budynku nakrywają odrębne dachy: dwuspadowy nad nawą, pulpitowe nad przybudówkami oraz trójspadowy nad prezbiterium, zwieńczony metalowym krzyżem.

W zachodniej części nawy znajduje się chór muzyczny wsparty na czterech słupach. Nawę nakrywa pozorne sklepienie kolebkowe, a ściany wzmacniają lisice opracowane w formie pilastrów toskańskich. Prezbiterium oddziela od nawy belka tęczowa zwieńczona późnogotycką rzeźbą drewnianą z pierwszej połowy XVI wieku przedstawiającą Matkę Boską Bolesną.

Na południowy wschód od kościoła, na terenie dawnego cmentarza przykościelnego, znajduje się wolno stojąca dzwonnica.