tworzy grupę siostrzaną z Clytomyias i Chenorhamphus. Rozpoznano dwa podgatunki, choć ważność taksonu coronatus wymaga potwierdzenia. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) obecnie uznaje S. wallacii za gatunek monotypowy.
Etymologia Nazwa rodzajowa: kontaminacja nazwy rodzaju Todopsis Bonaparte, 1854. Epitet gatunkowy jest eponimem honorującym Alfreda Wallace’a (1823–1913), brytyjskiego zoologa, współautora teorii ewolucji przez dobór naturalny, ojca zoogeografii, kolekcjonera z Brazylii i Indii Wschodnich. Epitet coronatus: – koronowany, od coronare – koronować, od corona – korona.
Morfologia Długość ciała 11–12,5 cm; masa ciała 7–8 g. U samca podgatunku nominatywnego pióra na ciemieniu i karku są czarne z jasnoniebieskimi końcówkami piór. Pokrywy uszne czarne, biała, przerywana obrączka oczna, od oka do szyi ciągnie się biały, lancetowaty pas. Barkówki i grzbiet rdzawobrązowe, pokrywy nadskrzydłowe brązowo-szare, spód ciała biały. Tęczówka czerwono-brązowa, dziób długi, prosty, szerokie i ostro zakończone, koloru czarnego z białą końcówką. Nogi krótkie i cienkie, koloru cielisto-brązowego. Samica podobna do samca, z wyjątkiem bladożółtego rozmycia na gardle i zwykle ciemię oraz kark są bardziej monotonne.