thumb|left|200px|Królowa Maria Ludwika na koniu Goya inspirował się konnymi portretami królowych Małgorzaty Austriaczki i Elżbiety Burbon Velázqueza. Znał dobrze te dzieła, gdyż w 1778 wykonał na ich podstawie rysunki i ryciny. Tym samym odszedł od tradycji portretów na koniu stającym dęba, symbolizującym władzę, na rzecz majestatycznego, spokojnego ujęcia. Malarz został poproszony także o sportretowanie królewskich koni. Mimo inspiracji Velázquezem, konie Goi są bardziej dynamiczne niż te na obrazach jego mistrza. Podobnie jak w przypadku Portretu Marii Teresy de Vallabriga na koniu Goya miał trudności z proporcjami – błędy widoczne są w zbliżonym rozmiarze przednich i tylnych nóg królewskiego wierzchowca. Aby kolor ziemi nie zlewał się z nogami konia, Goya dodał srebrną wstęgę strumienia.
Górzyste tło Sierra de Guadarrama to również inspiracja Velázquezem. Sylwetka monarchy odcina się od pochmurnego, burzowego nieba, a jego twarz oddaje dobroduszny charakter.
Proweniencja Obraz był eksponowany w Pałacu Królewskim w Madrycie. Razem z częścią zbiorów królewskich został włączony do kolekcji Muzeum Prado.
Przypisy
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado Kategoria:Karol IV Burbon na obrazach