1 marca 1978 roku ramię jednego z trytonów złamało się i misa spadła, powodując znaczne uszkodzenia dwóch figur.

W roku 1986 uszkodzone części zostały naprawione w Malta Drydocks; dodany też został centralny filar, wspierający ciężar misy. Woda nie przepływała więcej przez ramiona trytonów, lecz przez rurę w filarze. Uruchomienie naprawionej fontanny nastąpiło 1 maja 1987 roku, a koszt naprawy wyniósł około 10 000 Lm. Centralny filar został zaprojektowany osobiście przez Vincenta Apapa (generalnie przeciwnego tym pracom naprawczym) i odlany w brązie w Weronie. Ta interwencja w całość konstrukcji nazwana została „nieartystyczną” (inartistic) i była szeroko krytykowana jako burząca oryginalną harmonię fontanny.

W późnych latach 90. XX wieku systemy wodne i elektryczne fontanny zostały odnowione przez Malta Desalination Services i Water Works Division.

Z biegiem czasu nastąpiło dalsze osłabienie się stanu rzeźby, w tym korozja i pęknięcia na figurach. W roku 2017 minister oświadczył, że stan brązowych rzeźb pogorszył się do tego stopnia, że te „mogą być stracone” jeśli nie zostaną odrestaurowane.