Cmentarz Boża Męka w Toruniu (również Cmentarz przy Bożej Męce) – cmentarz w Mokrem w Toruniu, który był zlokalizowany w rozwidleniu dróg wiodących wówczas do Wielkiego i Małego Mokrego. Miał kształt trójkąta. Mieścił się na terenie rozpoczynającym się od skrzyżowania ulic Stanisława Staszica i Stefana Czarneckiego do skrzyżowania ulic Grudziądzkiej i Jagiellońskiej. Zlikwidowany w 1923 roku.
Historia Cmentarz powstał we wsi Mokre, przyłączonej w 1906 roku do Torunia. Wcześniej w okolicach Bożej Męki mieścił się inny cmentarz, gdzie chowano żołnierzy rosyjskich. Zastąpił on cmentarz św. Wawrzyńca. Na początku 1811 roku mieszkańcy wsi zwrócili się do Magistratu z prośbą o założenie nowego cmentarza, odrębnego i przeznaczonego wyłącznie dla mieszkańców Mokrego wyznania katolickiego. Pismo oficjalnie wystosował sołtys Michał Białkowski 18 lutego 1811 roku. W marcu 1811 roku kapituła chełmińska wydała zgodę na założenie cmentarza. Magistrat wydał grunt 30 marca 1811 roku, w obecności pięciu mieszkańców Mokrego. Założono, że cmentarz powstanie wyłącznie ze środków gminy Mokre, jak i będzie przez nią utrzymywany i ochraniany. Cmentarz nie został podporządkowany żadnemu z kościołów, formalnie przybierając status podobny do cmentarza komunalnego.