W styczniu 1976, po rezygnacji socjaldemokraty Alfreda Kubela, pozostająca w opozycji CDU wystawiła jego kandydaturę na premiera Dolnej Saksonii. Ernst Albrecht został dość niespodziewanie wybrany na tę funkcję w trzeciej rundzie tajnego głosowania, otrzymując więcej głosów niż posiadała w landtagu jego partia. Urząd premiera sprawował przez ponad 14 lat do czerwca 1990, gdy władzę w landzie przejęli socjaldemokraci Gerharda Schrödera. Od 1979 do 1990 był równocześnie wiceprzewodniczącym federalnych struktur CDU. W kadencji 1985–1986 był przewodniczącym Bundesratu.
Wycofał się potem z działalności politycznej, powracając do sektora prywatnego. W latach 90. był właścicielem i przewodniczącym rady nadzorczej przedsiębiorstwa metalurgicznego EHW Thale AG.
Ernst Albrecht był żonaty, miał siedmioro dzieci (w tym Ursulę von der Leyen). W ostatnich latach życia cierpiał na chorobę Alzheimera, co sam upublicznił w 2008.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Bonn Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Tybindze Kategoria:Politycy CDU Kategoria:Niemieccy posłowie do landtagów Kategoria:Niemieccy premierzy rządów krajowych Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2014 Kategoria:Ludzie urodzeni w Heidelbergu